om 9 uur gaat de verhuurmaatschappij ons laten weten hoe snel de auto zal gemaakt zijn. We hebben nog goede hoop. Als ik om 10 nog niets hoor bel ik zelf naar Toyota . Wat blijkt… als het de benzinepomp is, wat iedereen al van gisteren vermoedt, is dit op 1 uur hersteld. Dat wist de verhuurmaatschappij al te melden. Alleen is er een maar… Toyota laat weten pas over 5 dagen zo een pomp te hebben.

de omgevingstemperatuur stijgt met 40 graden en nog eens 100 telefoontjes later besluit de verhuurmaatschappij een nieuwe auto te sturen. Die moet wel van Johannesburg komen, zo een 6 uur verder.

die 6 uur zijn bijna om dus we hopen zo nog evenergens iets te kunnen gaan eten… wordt vervolgd

toch was het fijne vakantiedag met veel zonnen, rusten en zwemmen

 

12 april

een dag die uitstekend begon…

na het ontbijt met z’n allen ingepakt en gestart aan de panoramaroute.  We gaan eerst genieten van het zicht op het meer. Van hieruit hebben we nog nooit de canyon bezocht, maar het is toch een aanrader. Anders dan het uitzicht van boven wel.

Van daar rijden we 1 km terug en wandelen we 20 minuutjes naar een waterval. Ook hier is het wondermooi en rustig. Een paar bavianen roepen ons toe

En van hieruit gaan we voor 70 km rijden naar het hoogste uitzicht op de canyon . Alleen beslist de auto er 5 km verder, en vlakbij onze vorige lodge er anders over. Hij verliest alle kracht en er zit niets anders op dan te parkeren. 33 graden buiten. Er stoppen wat mensen uit de buurt om ons mee te nemen naar een tankstation. Misschien is de benzine op. Ondertussen ook de verhuurmaatschappij gebeld . Zij zullen ons later contacteren

de 5 liter diesel in de auto helpen niet. De jongeren bellen een takeldienst. Hij kijkt naar de auto maar na een half uur besluiten we dat hij ons sleept naar zijn garage.

Na 100 telefoontjes wordt beslist om de auto te laten repareren bij Toyota en voorlopig geen nieuwe auto te sturen. We kunnen nog 1 nacht in onze lodge. Na 8 uur wachten en bellen zijn we op dezelfde plaats als we vertrokken

11 april

Om 8 uur vertrekken we naar de grens.  Dit is voor ons ook de toegang tot kruger. De grensovergang is een hemelsbreed verschil met die in het zuiden. Het gemidddelde per dag is hier 50 personen. Geen wachtrij, wat stempels zetten en we zitten in het krugerpark. We zien amper mensen maar helaas ook dieren. Wat hertjes, zebra, varkentjes en olifanten.

In de vroege namiddag is onze dag helemaal goed als we langs de weg een luipaard zien. We blijven er een half uur bij. Op die tijd passeert geen enkele auto. Dit is genieten. Een heel mooi dier

We overnachten in hoedspruit. Hebben net uitstekend gegeten en gaan morgen de panoramaroute doen

10 april

Vandaag de dag van lang auto rijden. Weinig woorden aan vuil maken. De kinderen doen het supergoed

We slapen in limpopo national park in een rieten hut. Er lopen krekels van een hand groot rond en snachts krijgen we bezoek van een aapje

Bananen kosten hier 0,75 euro per 10 en een kickass meloen 0,70 cent

9 april

Deze ochtend om 10 uur worden we op het strand verwacht. Met ons 5 maken we een boottrip naar het eilandje iets verder op. Onderweg springen een paar dolfijnen langs de boot.

Aangekomen op het eiland is Lucas onze gids. Wanneer we gaan eten en we zijn maaltijd betalen heeft hij duidelijk de dag van zijn leven.

Het eten was voortreffelijk maar een blik op de keuken leert dat hygiene hier geen topprioriteit is.

We krijgen een rondleiding in het dorp en een lokale jongen klimt in een boom om voor ons kokosnoten te plukken.

Met de boot varen we naar een strandje op het eiland om te snorkelen. Enorm mooie vissen en koralen gezien.

We sluiten de dag af met een (te) veel R and R. (Rum raspberry) de lokale cocktail.

Dit is echt living the good life

8 april

Vandaag een dag vol avonturen. Veeeeel avonturen…

Om 8 uur naar de grensovergang … eerst een uur wachten in de file. Auto inschrijven en gaan aanschuiven aan de zuid-Afrika kant… met de nodige stempels en meer als 1 uur later kunnen we verder. We denken dat we net als elders over 500 meter aan de post van Mozambique komen.  Na 5 minuten door duinenzand niks te zien. Wat blijkt, we zijn al in Mozambique zonder controle gehad te hebben. Dan maar terug naar de grens.

En inderdaad, er is nog een tweede loket waar We een uur mogen aanschuiven. Met z’n allen , ook Emiel , vingerafdrukken laten nemen en na 3 uur kunnen we eindelijk verder.

We rijden anderhalf uur door duinenzand en zeer slechte wegen. We zien wel dat de aanleg van de asfaltweg goed opschiet maar we kunnen er nog niet op. Op het moment dat wij op de weg mogen moeten we echter rechts afslaan en wordt de weg… nog slechter.

De laatste 70 km gaan door duinenzand, we zien een paar olifanten en passeren 2 minidorpjes, en 70 km later staan we aan onze airbnb. Het lange rijden is onmiddellijk vergeten. Dit is een zalige plaats om te verblijven.

We zwemmen in de zee, eten verse vis en genieten!

7 april

3 uurtjes gereden. De kinderen hebben erg goed geslapen in de auto. Aangekomen in kosi Bay.  Een hutje in het zand waar je de kakkerlakken, sprinkhanen en gekko’s gratis bij krijgt.  Goed ingesmeerd tegen zon en muggen en met de 4×4 door de losse zanden naar een supermooie strand.  Eerst te voet door de riviermonding en dan de zee.  

Het water is zo helder dat je grote scholen vissen er in ziet zwemmen.  Ook een grote krab was zichtbaar in het Water.
Na de zwempartij gaan winkelen. Alweer veruit de enige blanken in de omgeving.

Met Marie nog in het zwembad gedoken. Een echt waterratje is dat aan het worden.

Daarna vroeg bed in.  Morgen hopelijk Mozambique 

6 april

Gisteren tijdens de night drive heeft Emiel goed geslapen.  We hebben neushoorns, nijlpaarden en heel veel herten gezien.  Ook mochten we een kameleon op onze hand zetten. Zalig .

Minder mooi weer deze ochtend dus beslissen we om naar Hluhluwe park te gaan. Een klein uurtje rijden.

Op 5 uur tijd zien we veel hertjes, zebra’s een paar olifanten en giraffen en wat buffels.  Maar op al die tijd zien we niet zoveel dieren… tot we bijna het park gaan verlaten en een hele groep wilde honden zien.  Ze lijken een groep impalas op te jagen.  Indrukwekkend om te zien.

Vanavond gaan we ons klaarmaken om naar Mozambique te vertrekken.  Waarschijnlijk een aantal dagen zonder telefoonbereik.

5 april

Deze ochtend naar cape Vidal vertrokken. Dit is een stuk strand in een natuurpark.  Onderweg komen we niet zo veel dieren tegen maar als we na een uur aankomen aan het strand komen de aapjes ons al tegemoet.

We eten op het strand en amuseren ons gedurende een paar uren rot.  De kinderen vinden het echt geweldig.

Voor we weer huiswaarts keren eten we nog snel een ijsje. Snel zijn is de boodschap want het smelt zo weg. De deur van de auto laten openstaan is geen goed plan. De buurman heeft meteen een aapje in zijn auto.

Na het bezoek in de wetlands gaan we wat zwemmen in het zwembad.  Ook hier is het water lekker warm.

Nu slaapt Marie even want seffens gaan we op zoek naar dieren tijdens een nightdrive. Emiel is koppig en kijkt dagelijkse kost op tv.

Big five status… neushoorn en buffel…nog drie te gaan

4 april

Vandaag vroeg vertrokken richting st-lucia. In dit stadje komen we altijd als we in zuid-Afrika zijn. Tegen de middag komen we aan en trekken we meteen onze zwemkleren aan . Er staat veel wind op het strand dus de peeling van de benen krijgen we er gratis bij.

We spelen een hele tijd in de warme zee met zalige golven.

Na het zwemmen gaan we naar een cafeetje met zicht op de riviermonding.  Als we daar toekomen schrikken we van de vele bulldozers en vrachtwagens die aan de overkant af en aan rijden. We denken dat het toerisme de bovenhand heeft genomen van de mooie natuur maar blijkbaar willen ze hier de twee riviermondingen herleiden tot 1. Vandaag zien we hier helaas geen nijlpaarden of krokodillen.

We rijden dan maar naar de brug die de toegang vormt tot de stad en hier zien we wel heel veel nijlpaarden.

Na het avondeten zoeken we in het dorpje naar de nijlpaarden die komen grazen in de tuinen maar vanavond zien we alleen maar 2 krokodillen op 10 meter van de auto.

Morgen naar de wetlands